Olga de la Fontaine

Pagina 1 van 10  >  >>

25 mrt 2019
Niemand mag zeggen dat leven met psychiatrische klachten makkelijk is, daar zijn we het wel over eens. Maar niemand behalve wij, de EPA groep*, (jazeker, er is een naam voor ons soort mensen), mag zeggen hoe zwaar het is en hoe we ons soms door het leven heen worstelen. Angst, psychose, depressie en dwang, we staan ermee op, gaan ermee naar bed. En tussendoor wisselen overleven en leven...
17 feb 2019
Voor me zie ik een oud stel. Voetje voor voetje gaan ze voort, armen steunend om elkaar heen geslagen Die zijn vast al meer dan vijftig jaar bij elkaar denk je. Niets is minder waar: ze kennen elkaar nog maar net. Hebben elkaar gevonden op een internet dating site. Wanneer ik doorloop zie ik die jongen en dat meisje, ze zitten op een bankje, delen een zakje friet met elkaar....
5 jan 2019
Ik trek mijn hardloopschoenen aan. Steek mijn identiteitsbewijs in de zak van mijn joggingbroek. Geld en sleutels heb ik niet nodig. Ik sluit de deur achter me. Zondagochtend. Acht uur. Niemand op straat. Geen warming up. Ik steek over en begin te rennen. De flat ligt maar een paar honderd meter verder. Ik kijk omhoog. Hoog. Hoog genoeg. Ik neem de trappen naar boven. Mezelf zoveel mogelijk...
26 nov 2018
Ik praat tegen mezelf. Het wordt tijd voor een robot. Er zijn vele televisieprogramma's over robots die als gezelschapsmensen worden ingezet. Meestal voor de oudere die alleen thuis zit. Nu heb ik in mijn thuiszorg tijd heel veel eenzame mensen gezien. Was mijn wekelijkse bezoek de enige sociale afleiding. Sommige mensen waren blij met me, ik kreeg koek en koffie en zoenen. Aderen ventten...
7 nov 2018
Zo, ik heb het gedaan. Ik moest langs de apotheek, en toen ik daar vandaan kwam, had ik het besluit voor mezelf genomen bij de aanblik van het zonovergoten terras. Zon en terras, zoveel heb ik er niet van genoten deze hete zomer. En nu, op deze oktoberdag, met de zon op mijn bol, nam ik plaats. Het was een mooie wijn, die ik kreeg, ik genoot ervan en mijmerde weg. Twee lumineuze ideeën vielen...
12 okt 2018
Alvoor zij haar ogen opent, voelt ze het zonlicht, dat door haar gordijnlozen ramen valt. Haar gemoed wordt duister. Meteen weet ze ook waarom: het is maandag, ze moet gaan werken. Als ze uit bed stapt, beseft ze dat ze nu al kapot is: alsof ze geen acht uur geslapen heeft; alsof ze al drie dagen achter elkaar wakker is geweest. Ze doet haar automatische ronde door het huis. Roken, koffie en...
15 sep 2018
'Ik heb een supergoeie vraag voor u!' Verschrikt kijk ik op van het vastzetten van mijn fiets. Ze ziet er netjes uit, formeel zelfs. Meteen lanceert ze een tweede vraag. Ziet ze de rusteloosheid in mijn ogen aan voor hulpeloosheid? Ben ik een makkelijke vangst? 'Bij welk energiebedrijf zit u?' Te beleefd zoals altijd, piep ik 'Nuon'. Ze schiet een derde pijl af: 'Waarom?' De vraag aller...
12 aug 2018
Deze dagen komt alles bij elkaar lijkt het wel. Eind juli was ik in de buurt, samen met een goede vriend bezocht ik begraafplaats Vredenhof. Hier hebben ik en mijn familie onze vader 19 jaar geleden begraven. In het begin kwam ik hier wekelijks, nu was ik er al meer dan tien jaar niet geweest. We liepen de paden over en even dacht ik dat ik de weg kwijt was, maar toen was daar dan toch zijn...
20 jul 2018
Vroeger, als wij aan de eettafel zaten en een windvlaag de deur deed openwaaien, zei mijn moeder: 'Kom maar binnen, het eten staat klaar.' Bijgeloof verried mijn moeders origine, maar of zij nu werkelijk in geesten geloofde of gewoon haar Indische voorouders napraatte, ik heb het nooit geweten. Drie zoenen op de wangen, zo begroet men doorgaans in Nederland de mensen die ze aardig vinden....
8 jul 2018
Een dikke week lang werd ik er 's morgens mee wakker. 'Happy together' van de Turtles. Na vier dagen had ik de tekst in mijn hoofd en repeteerde ik de hele dag door. In de bus, wandelend over straat en zoals het hoort, onder de douche.

Een van de organisatoren had de feestcommissie verlaten en ik nam de coördinatie van het lied over. Ieder jaar brengen wij tijdens het feest, waarin alle vijf de psychiatrie cafés in Amsterdam bijeenkomen, een redelijk makkelijk te zingen lied ten tonele, wij de organisatoren en presentatoren. En sinds dit jaar ook alle vrijwilligers. Ik was niet bij het laatste overleg geweest en zo kwam...
20 jun 2018
Vandaag was zo'n dag. Een dag dat Bas naast me had moeten staan om me te helpen met mijn chagrijnigheid die ik uitte tegen een hulpeloze kassamedewerker van de Action.

We hebben sinds een half jaar zo'n grote bij het Buikslotermeerplein in Noord. Het is niet te geloven maar ik vond alles wat ik hebben moest in dit kleine warenhuis. Toen ik nog even de kringloopwinkel indook kreeg ik het lumineuze idee om de zojuist aangeschafte joggingbroek even te passen. Voor het geval dat. En geval was dat: de broek kriebelde. Dat is niet de functie van een joggingbroek....
28 mei 2018
Ooit zag ik een geweldige ansichtkaart in een rek bij een winkel op het Centraal Station Amsterdam. Waarschijnlijk was ik de tijd aan het doden die lag tussen het moment nu en mijn vertrektijd van de trein. Ik denk dat ik naar Breda wilde, waar ik toen nog woonde. Er stonden vier personages op de foto, twee mannen en twee vrouwen. Ballontekstjes gaven aan dat ze allemaal verliefd waren. Man een...
30 apr 2018
Ik heb een irritatieniveau. Gewoonlijk tussen de 1 en de 10. Bij 10 ben ik bijzonder geërgerd, bij 1 is er niks aan de hand. Het komt voor dat het een 11 is. Irritatie kan ontstaan als er dingen zijn die je niet kunt oplossen. Kon je het wel oplossen dan ben je probleemoplossend bezig en ben je actief aan het handelen. Irritatie moet je vaak lijdelijk ondergaan. Soms kun je weg lopen, soms zit...
15 apr 2018
Meegemaakt? Dat je ineens in een whatsapp-groepje zit? Ik kort geleden. En ik heb er niet om gevraagd. Ineens kreeg ik twintig meldingen binnen. Toen ik op mijn telefoon keek zag ik dat een reislustige vriendin een vakantie-appje had aangemaakt. Al in het vliegtuig kregen 'we' een foto genomen door het raam. Dat zette de toon. Ik appte dat ik haar een goede vakantie wenste. Wat een app-groep...
25 mrt 2018
Jarig. 56 geworden. In mijn beleving ben ik niet oud, maar als ik het lees of hoor, dan denk ik, ja dat is oud.

Ik heb lange tijd gedacht dat ik niet ouder zou worden dan 36. Mijn moeder stierf toen zij 46 was. Dat is een heel gewoon patroon, dat je dan als kind denkt dat je ook niet oud zult worden. Ineens ben ik 20 jaar verder. Na mijn 36e heb ik de toekomstvoorspelling los gelaten. Ik heb er echter nooit rekening mee gehouden dat ik in mijn eentje oud zou worden. Het is drie jaar na Bas. Ik...
11 mrt 2018
Ik beken kleur. Ik ben een kleurder. Ik kleur.

Sinds mijn chronische duizeligheid, dat ik zo noem omdat er geen arts is die weet wat er met mij is, en om u te helpen te begrijpen hoe lastig het is, kleur ik. Ik heb twee en half jaar geleden noodgedwongen mijn leven resoluut om moeten gooien. Gewoonten en structuren moesten aangepast worden. 's Morgens met een bak koffie meteen achter de computer en schrijven was de grootste verandering....
14 jan 2018
Mensen die mij al een tijdje kennen, weten dat ik een bloedhekel aan stopwoordjes en modewoorden heb. Ik ben uiterst gevoelig voor taal, zoals het een schrijver zou moeten betamen. In mijn vroege jeugd, ik zal zo negen jaar zijn geweest, kwamen de stopwoordjes 'super', 'hip' en 'dus' in zwang. De televisie zorgde er voor dat iedereen er binnen de kortste keren gebruik van ging maken. Het...
29 dec 2017
Het leven doet hem pijn. Hele dagen brengt hij door op bed. Zijn televisie heeft hij verplaatst naar zijn slaapkamer. Aan het einde van de dag worstelt hij zich omhoog. Hij treft zijn kleren aan als het slordige hoopje waar hij ze heeft uitgetrokken. De gedachte aan hoe lang ze niet meer gewassen zijn duwt hij weg. De broek is te wijd geworden en hij bedenkt dat hij ook gisteren niet heeft...
9 dec 2017
Ik had nooit helden. Ik had als puber wel posters aan de muur hangen van popbands, ze lagen in huis, mijn zus had ze waarschijnlijk gekregen en ergens had ik ze gevonden. Het was pure muurvulling. Al vroeg begreep ik dat je je eigen held moet zijn, je moet immers je hele leven met jezelf doorbrengen en als je je zelf niet mag, heb je een groot probleem. Jezelf iedere dag recht in de spiegel...
26 nov 2017
Zo, ik heb een klacht ingediend. Bij de apotheek.

Nu heb ik gelukkig niet al te dure medicijnen, maar ik heb ze wel hard nodig, ze voorkomen dat ik een terugval krijg, een recidive, mooi gezegd, in een psychose. Verder heb ik mijn angststoornis ver onder controle. Ik ben op het moment psychiaterloos. Mijn huisarts schrijft mijn recepten uit, aan de hand van de gegevens die ik aan de assistente heb doorgegeven. Een daarvan is de paroxetine...
29 okt 2017
Ik ben met de dood opgegroeid.

Mijn eerste sterfgeval was mijn oom, boer en koeienhouder. Op een avond kwam hij niet thuis. Ze zochten hem op zijn land. Wat er precies is gebeurt weet niemand, maar de stier had hem op de horens genomen. De kist werd gesloten, we mochten hem niet meer zien. Zeventien was ik toen mijn moeder overleed. Hersenbloeding, gevolgd door coma en een maagbloeding. Binnen drie dagen was ze weg. Laatst...
15 okt 2017
De middelbare leeftijd wordt bepaald door de levensverwachting van de burgers in een bepaald land. In Westerse landen is dat tussen de 40 en 65 jaar. Hoort de overgang bij de midlifecrisis van vrouwen? Krijgen vrouwen een midlifecrisis? Komen mannen in de overgang tijdens hun midlifecrisis? Bij het middelbaar worden hoort naast de lichamelijke ongemakken ook de veranderende...
8 okt 2017
n de bus van 09.30 uur kwam ze tegenover mij zitten.

Behoedzaam legde ze de zware massa die haar lichaam was neder op de stoel. Haar mond hing wat open, opgedroogd speeksel ontsierde haar mond. Ik keek haar aan. Ze keek terug. Ik ben bij tante Jeltje geweest,' vertelde ze blij. 'Oh, gezellig,' reageerde ik. 'Ben je blijven slapen?' 'Ik ben vanmorgen vroeg weggegaan om haar mijn nieuwe tanden te laten zien.' Ze lachte en tikte tegen haar...
28 sep 2017
De wekker gaat. Oh god, ik heb veel te weinig geslapen. Zal ik blijven liggen? Zal ik me ziek melden? Ik herinner me een overleg vanmiddag met het managementteam. Belangrijk. Ik sta op en richt mijn lijf. Zo, altijd sterk overkomen, en dat begint met je houding. Een stief half uurtje later zit ik in de auto, ik erger me rot, er staat file, vast een ongeluk en ja inderdaad ik passeer na tien...

Pagina 1 van 10  >  >>