Nog niet jarig

Gejaagd

Over ruim een maand ben ik jarig. Of nog niet jarig, zou je ook kunnen zeggen…Want ik word dan 56: nog een jaar minder toekomst en een jaar dichter bij de dood, met een verleden dat alsmaar groter wordt. De laatste jaren werk ik als een razende, alsof de man met de zeis met achternazit en ik op weg ben naar Isfahan . Waartoe die haast? Ik denk om tijd in te halen die ik heb verloren, om alles te doen wat ik de afgelopen jaren heb nagelaten.

De laatste tijd voel ik mij daar meer en meer ontevreden over. Ik ben dan wel tijd aan het inhalen, maar het leven wordt er niet leuker op. Ik ben gejaagd, race langs mensen heen zonder ze een blik te gunnen en besteed minder aandacht aan mijn vrienden, Eenmaal thuis sjees ik door van activiteit naar activiteit. En als ik eenmaal slapen wil, kan ik de slaap niet vatten van alle adrenaline die door mijn lichaam giert. Het put me uit en mijn hart klopt het ritme van een alarmbel.

Hoewel, ik doe allemaal dingen die ik leuk vind. Maar er zitten maar 24 uur in een dag. Ik moet kiezen. Maar hoe? Hoe kies ik zo, dat ik een tevreden mens word? Ik leef voortdurend in de toekomst met een angstbeeld van verloren tijd dat in mijn nek hijgt. Het moet beter, het moet sneller en daar in de toekomst zal ik tevreden zijn. Zo word ik dus nooit tevreden. Het gebeurt allemaal in het nu. Om het nu te kunnen ervaren, zal ik me er meer bewust van moeten zijn. Een middel daartoe is even stilstaan, een paar keer diep ademhalen en dan om me heen kijken wat daar te zien valt: bijzondere mensen, prachtige natuur, een mooi project. Ik voel het nu al, hoe rustig me dat maakt…en tevreden.

______________________

De tuinman en de dood

Een Perzisch Edelman:

Van morgen ijlt mijn tuinman, wit van schrik,
Mijn woning in: "Heer, Heer, één ogenblik!

Ginds, in de rooshof, snoeide ik loot na loot,
Toen keek ik achter mij. Daar stond de Dood.

Ik schrok, en haastte mij langs de andere kant,
Maar zag nog juist de dreiging van zijn hand.

Meester, uw paard, en laat mij spoorslags gaan,
Voor de avond nog bereik ik Ispahaan!" -

Van middag (lang reeds was hij heengespoed)
Heb ik in 't cederpark de Dood ontmoet.

"Waarom," zo vraag ik, want hij wacht en zwijgt,
"Hebt gij van morgen vroeg mijn knecht gedreigd?"

Glimlachend antwoordt hij: "Geen dreiging was 't,
Waarvoor uw tuinman vlood. Ik was verrast,

Toen 'k 's morgens hier nog stil aan 't werk zag staan,
Die 'k 's avonds halen moest in Ispahaan."

tags: 

Nieuwtjes

Pagina 1 van 8  > >>

Reflecteren met Eddo

Floortje

1 mrt 2021
Lees meer...
tags: 

Verrijk je CV

porfolio

8 feb 2021
Lees meer...
tags: 

Een stap uit de tredmolen

tredmolen

Hoe kom je uit een neerwaartse spiraal?

1 feb 2021
Lees meer...
tags: 

Onbeantwoorde liefde

heartbroken

18 jan 2021
Lees meer...
tags: 

Borduren tegen waanzin

kistumiArt

11 jan 2021
Lees meer...
tags: 

Niet lekker in je vel

nietLekkerInJeVel

4 jan 2021
Lees meer...
tags: 

‘Ik ben net zo belangrijk’

David (33) heeft zijn hele leven lang iets voor anderen willen betekenen. Echter, vaak ging dit ten koste van zichzelf, omdat hij dan zijn eigen behoeftes veronachtzaamde. Door deze problematiek uiteindelijk te erkennen en hulp hiervoor te zoeken, heeft hij grote stappen gemaakt naar herstel. Behoefte-circulaire-economie-272x182   

7 dec 2020
Lees meer...
tags: 

Ondertoon

Wat doe je als je voelt dat het niet klopt?

ondertoon

30 nov 2020
Lees meer...
tags: 

Nog niet jarig

Gejaagd

23 nov 2020
Lees meer...
tags: 

Kunst met een verhaal

Gewoon er te zijn zonder oordeel; een gesprek met Judith Ockeloen.

Judith ging pas op haar 57e naar de kunstacademie. Schilderen is voor haar een manier om om te gaan met haar depressie “Terwijl ik vroeger tegen vocht. Als ik schilder ben ik al het tijdsbesef kwijt. Ik ben er dan gewoon niet. Heerlijk om gewoon er te zijn zonder oordeel."

ockeloen 2

9 nov 2020
Lees meer...
tags: 

Aanpassingsdans

 

 

nieuw interviewdanser

2 nov 2020
Lees meer...
tags: 

Nieuwe blog: Een exercitie in loslaten

Ongeveer een maand na de eerste lockdown, liep een onenigheid met een vriend zo uit de hand, dat hij alle contact verbrak. Onze vriendschap had al heel wat stormen doorstaan en ik dacht daarom dat dit ook wel weer goed zou komen. Maar hij bleek onvermurwbaar. lees verder

loslaten-7

 

26 okt 2020
Lees meer...
tags: 

Nieuw interview: “Door te pleasen, hoorde ik er juist niet bij”

Eric (27) leerde zich als een kameleon aan te passen aan anderen. Hij raakte daarbij steeds verder weg van zijn eigen gevoelens. Die werden verdoofd met gamen en blowen. Vanuit een safehouse zoekt hij de weg terug naar zichzelf. Lees hier het volledige interviewroad-to-recovery

19 okt 2020
Lees meer...
tags: 

Pagina 1 van 8  > >>