Kunst Met Een Verhaal

Schrijven geeft mij kracht

In zijn boek "Liefde in Tijden van Duisternis' beschrijft Ralph Mulder zijn langdurige gevecht met zijn ziekte.  Daarin kreeg hij onvoorwaardelijke steun van zijn vrouw. 'Door haar kreeg ik weer lichtjes in mijn ogen'

persfoto

In zijn boek ‘Liefde in tijden van duisternis’ beschrijft Ralph Mulder zijn langdurige gevecht met zijn ziekte. Daarin kreeg hij onvoorwaardelijke steun van zijn vrouw. ‘Door haar kreeg ik weer lichtjes in mijn ogen’ . 

Ralph-Mulder-Liefde-in-tijden-van-duisternis

 

 

De rol van schrijven


Ik begon op mijn negende met schrijven. Ik zat bij een strenge kerk. Mijn eerste verhaal had dan ook een christelijke inslag. In die tijd begon ik met het schrijven van stripverhalen. Met het boek ‘Liefde in tijden van duisternis’ wil ik vertellen hoe het is om een psychische ziekte te hebben. Tegelijkertijd kon ik zo mijn problemen van me afschrijven. Het boek begint bij mijn twintigste en eindigt voor mijn veertigste. Daarin zaten ook periodes dat ik was opgenomen. Tijdens mijn opnames kreeg ik genoeg gelegenheid om te schrijven. In de kliniek begreep de een het wel, de ander niet. 

Het schrijfproces

Het schrijven van het boek was een lang proces. Gelukkig werd ik hierbij prima begeleid door uitgeverij Tobi Vroegh De stijl van het boek is vrij rauw; dat geeft een realistisch beeld . Het boek is een combinatie van proza en poëzie. Dat was een idee van de uitgever.

Een van mijn mooiste gedichten is te vinden op pagina drie: 

Ik zeg sorry tegen dit leven
Sorry, ik kan niet tegen dit bestaan
Alle duisternis die mijn dag vult
Hoe kan ik daar nog hoop uit putten
Maar mij doet het alleen pijn
Sorry, zo kan ik er niet zijn’

Kritiek

Het boek is ook een kritiek op de psychiatrie. Bijvoorbeeld dat er weinig met je gedaan wordt, als je wordt opgenomen. Zo was er weinig programma en lag je vaak de hele middag op bed. En het is er alleen maar slechter op geworden door al die bezuinigingen. De begeleider die ik nu heb vind ik wel goed, daar kan ik goed mee praten. 

Mijn krachtbronnen

Het schrijven geeft me kracht. Ik schrijf al jaren gedichten. Het schrijven heeft me niet door een crisis heen geholpen, maar het gaf wel verlichting.Mijn vrouw was ook grote steun. Over het algemeen kan ziekte tussen een relatie gaan staan, maar de relatie is juist sterker geworden. De liefde van mijn vrouw heeft me in feite gered.Toen ik in de isoleer zat, kon de verpleging niks voor mij doen, maar ze lieten mij bellen met mijn vrouw. Toen kwamen er weer lichtjes in mijn ogen, Verbaast vroeg de verpleging wat er gebeurd was. Ze had alleen maar gezegd: ‘Ik hou van je’. Daarnaast  helpt ook het luisteren naar muziek me. Vooral Heavy Metal.

Het geloof

Maar nu ook muziek die niet door de beugel kan bij Christenen ben ik inmiddels los geraakt van  geloof. Doordat je zo bij de Pinkstergemeente opgevoed bent, blijft er toch iets in je zitten. Ik besefte dat religie bedacht is door mensen. En dat ze vaak weer een nieuw kerkje starten als het niet met elkaar eens waren. Als kind werd ik vaak angstig door hetgeen ze in de kerk verkondigden. Dat heeft een extra lading aan mijn problemen gegeven.  

Mijn ziekte

Ik dicht nog steeds over mijn leven met psychische kwetsbaarheid, maar tegenwoordig is de toon wat meer positief. Na jaren van duisternis kwam er weer licht in mijn leven door de juiste medicatie, zoals Leponex en Abilify.  Hoewel het met deze medicijnen veel beter gaat, zorg ik dat er altijd iemand in mijn omgeving is. Daarmee is mijn situatie tot rust gekomen. 

Door het verkeerd voorschrijven van medicatie in het verleden is mijn loopvermogen aangetast.  Thans heb ik nog steeds moeite met lopen.

Reacties op mijn boek 

Hoewel ik bang was voor negatieve reacties heeft de omgeving  juist positief op het boek gereageerd.  Veel mensen herkenden zich in het verhaal. Sommigen lazen het in een dag uit, anderen durfden niet verder te lezen. Voor hen kwam het te dichtbij, zo ook bij mijn vader.  

Stigma

Met het schrijven van mijn boek heb ik iets aan stigma van de psychiatrie willen doen, want ik heb het gevoel dat de stigmatisering erger is geworden de laatste tijd. Daarom wil ik ook lezingen op scholen gaan geven en aan vrouwengroepen. 

Schrijversgroep

Ondertussen heb ik een schrijversgroep opgericht. Die bestaat nu vijf jaar. Het is geen therapiegroepje. We zijn nu bezig met het thema ‘dieren’. We schrijven er allemaal een verhaal over, dragen het aan elkaar voor en maken er een gezamenlijk boekje van.

Zelf ben ik een horrorboek aan het schrijven . Het gaat over een sektarische gemeente die het hele dorp gaat beïnvloeden. En er komt ook een psychiater in voor. Er zit veel van mijn eigen ervaring in. Nu ik minder last heb van mijn ziekte is er meer ruimte voor andere dingen.

 

tags: 

In zijn boek "Liefde in Tijden van Duisternis' beschrijft Ralph Mulder zijn langdurige gevecht met zijn ziekte.  Daarin kreeg hij onvoorwaardelijke steun van zijn vrouw. 'Door haar kreeg ik weer lichtjes in mijn ogen'

persfoto

tags: 

Bart Berkhout (63) over zijn deelname aan het Inloop- en Coachingatelier van Cultuurhuis Wherelant in Purmerend.

bart12

tags: 

Het lukte Ingrid jarenlang om goed te functioneren in de zorg. Tot zij op middelbare leeftijd plotseling een burn-out kreeg. Pas nu komt zij toe aan zorg voor zichzelf.

ingrid

tags: 

Een interview met Silvia Koning. Over het spiegelen van onrecht, het spiegelen van ideeën, van de ander en van jezelf

000 silviajpg

tags: 

Mathisse Arendsen lijdt aan een Dissociatieve IdentiteitsStoornis (DIS) als gevolg van een traumatische jeugd. Het schilderen is voor hem een enorme steun:"Zonder kunst zou ik waarschijnlijk draaideurpatiënt geweest zijn".

Mathisse1

tags: 

We zijn op bezoek bij Max Carper (27) in zijn huis in Assendelft. We willen hem interviewen over zijn schilderkunst, maar hij komt met een object. Het lijkt op een hoofd van een T-Rex.

tags: 

Gil is succesvol als danser en wint de internationale danswedstrijd Juste Debout. Na zijn psychose heeft dit succes echter weinig waarde voor hem. Die vindt hij uiteindelijk in het geven van danstherapie aan anderen. 

dance-430554_640

tags: 

We ontmoeten Rik Oskam op een herfstdag in het SCIP pand aan de Keizersgracht. Hij heeft een map met met werk meegenomen en we praten over het ontstaansproces van zijn kunst. 

tags: 

We ontvangen kunstenaar Gert op de zolderkamer van Ervaringswijzer en praten over zijn werk. Hij heeft zowel foto's als originelen bij zich.

tags: 

De vriendschappelijke maar soms uitdagende relatie tussen de Gwen en Carlijn vormt de basis voor hun muziek en teksten. Deze 'Rappende Meiden' combineren lichtvoetige klanken met indringende woorden.

tags: