Wil je ook bloggen? Meld je dan hier: info@ervaringswijzer.nl

Recente blogs

29 augustus 2021 , Olga de la Fontaine

De eerste week van Poef

Wat ze het aller, aller leukste vindt, is op de bank of op bed achter een speeltje aan rennen. Zo kan ze zonder zich te bezeren salto’s maken, duikelen en rollebollen. Haar lievelingsspeelgoed is een geel, pluizig frummeltje. Al snel begrijp ik dat je het spannend en speciaal moet houden: we spelen iedere sessie met een ander speeltje. Speeltjes uit de winkel koop ik nooit, die zijn voor niet creatieve mensen. Het is zo simpel, ze is overal blij mee, een knoop, een knijper, een duivenveer.

Ze raast, door het huis, buitelend, springend, hóóg in de lucht, grijpt als een furie razendsnel om zich heen. Daar! Raak! Ze trappelt met haar pootjes en dan ontsnapt haar buit weer, als ik aan het elastiek trek. Ze is vlug, ik sneller, mijn reactievermogen was altijd al goed op orde. Ik trek een koord met een grote roze knoop door de huiskamer. Ze put zich uit, als een dolle rent ze van voor naar achteren. Ik beweeg het van af haar, een muis loopt immers ook niet op een roofdier toe. Haar jachtinstinct laat zich gelden, haar achterste zwiept heen en weer, het buikje schuift laag over de grond, ze staat in de startblokken, loert en jaagt, bespringt haar prooi.

Ze ravot met alles wat ze onderweg tegen komt. Een rauwe olijf zie ik van de ene hoek naar de andere rollen. Als het maar beweegt. Ook een voerbal heeft ze niet nodig, ik werp brokjes door de huiskamer heen en zij vangt ze op als een keeper, als ze mist gaat ze er fanatiek achteraan. Ze dendert door het huis, haar zachte voetjes roffelen trap op, trap af.

Rennen, dollen, razen, iedere dag opnieuw kan ze meer, komt ze verder. Ze springt…ja!...weer een paar centimeter erbij. Ze vind alles wat nieuw is leuk, is nergens bang voor. De bezem, de mob, ze worden nauwkeurig onderzocht.

Dan komt ze op schoot, spint innig tevreden, draait haar buikje naar boven, zo is ze op haar kwetsbaarst. En ze laat zich zonder problemen aaien. Haar oren zijn te groot, ik geef haar een indianen naam: Grote Oren. Ze likt mijn hand, een voorzichtige beet, ik zeg nee, en ze stopt er direct mee. Ze is nog zo klein, de kleinste van het nest. De liefste ook, schat ik. Zij op haar beurt kiest de liefste familieleden en vrienden uit. Ze is niet meer bij ze weg te krijgen.

Als ze uitgespeeld is, komt ze in haar mandje, kopje op de rand, zo is ze op haar aller schattigst.

Poef is alles wat je van een kitten mag verwachten: nieuwsgierig, ondernemend, speels, aanhankelijk en stout. Ze is prachtig om te zien, gaat zonder moeite op de bak, eet en drinkt goed en is slim.

Perfectie bestaat.

En ik kijk naar haar en ik voel me rijk.

Reacties:

Voeg een reactie toe:

This is a captcha-picture. It is used to prevent mass-access by robots. (see: www.captcha.net)
12 sep , Olga de la Fontaine
‘Ik heb een hekel aan je, man!’ roept ze naar achteren. Zij is een van de buurtgenoten die ik regelmatig spot bij het boodschappen doen. We zijn in de supermarkt waar ze overduidelijk de leiding heeft over haar man die wat achter haar aan bungelt. Ze zijn niet echt heel oud, vijf en zestig misschien, maar ze ogen wel oud, zo stram en voorovergebogen, met lange stijve armen strompelend achter...
29 aug , Olga de la Fontaine
Wat ze het aller, aller leukste vindt, is op de bank of op bed achter een speeltje aan rennen. Zo kan ze zonder zich te bezeren salto’s maken, duikelen en rollebollen. Haar lievelingsspeelgoed is een geel, pluizig frummeltje. Al snel begrijp ik dat je het spannend en speciaal moet houden: we spelen iedere sessie met een ander speeltje. Speeltjes uit de winkel koop ik nooit, die zijn voor...
17 aug , Olga de la Fontaine
Na drie koffie word het tijd om boodschappen te gaan doen. Ik ga de straat op… Ik háát die jongelui met hun geluidsboxjes, hun muziekkeuze is vaak niet al te fraai, niet de mijne, en ik vraag me af, wat is er mis met oortjes die je steevast bij elk nieuw mobieltje krijgt? Die je als het ware van de straat kan plukken, misschien hoort dit product wel bij de top tien van afval op straat. Ik...
3 jul , Olga de la Fontaine
Vanaf de brugklas was ze begonnen de schoolbibliotheek leeg te lezen. Het was niet zozeer een ambitie als wel een schreeuwende honger naar liefde. Liefde die ze in boeken vond. Ze las over subtiele aanrakingen, een arm die onverwachts langs een gevoelige borst streek. De meridianen van het lichaam die steels gevolgd werden met de koele top van een vinger. De onvermijdelijke eerste kus,...
27 jun , Olga de la Fontaine
Zolang ik met mijn leeftijdsgenoten ben voel ik me niet oud, tenminste als men niet aan het klagen is. We zijn allemaal met hetzelfde proces bezig en we grappen gelukkig het nodige weg. ‘Ben je dubbeltjes aan het zoeken?’ hoorde ik laatst een vriendin zeggen tegen een andere vriendin die de neiging heeft om krom te gaan lopen. Oh humor, als je dat niet hebt wat moet het leven dan zwaar...
13 jun , Olga de la Fontaine
Ik ben gestopt met tellen. Ver ben ik over de tien vingers heen. Mijn eerste was een jaargenoot op de middelbare school. Stiekem was ik een beetje verliefd op hem. Knap was hij, met vriendin, en toen ze het uitmaakte, verhing hij zich aan een boom in het stadspark. Ik bevind mij in het circuit van de psychiatrie in Amsterdam. Als er opnieuw een dode valt, gaat er een golfbeweging door het...