Wil je ook bloggen? Meld je dan hier: info@ervaringswijzer.nl

Recente blogs

6 mei 2021 , Redactie Ervaringswijzer

Tussen hufter en heilige

Voor de derde keer legde ik Rodrigo het verschil tussen zoete en droge wijn uit. ‘De bolle fles is de droge’. Mijn werkgever had weer eens iemand in de bediening gezet vanwege een lekker kontje, die absoluut niet geschikt was voor de horeca. ‘Ben jij zo dom of doe je zo dom?’, flapte er uit. ‘Ga alsjeblieft naar huis, ik draai deze shift wel alleen’. De balletstudent barstte in huilen uit.


Over het algemeen ben ik wel geduldig en probeer ik me te verplaatsen in een ander. En niet te snel te oordelen, want je weet nooit wat er achter iemands gedrag zit. Maar hij maakte teveel fouten, en ik moest alles corrigeren. Klanten zaten bij onopgeruimde tafels en de keuken kreeg bestellingen niet op tijd.


Toch voelde ik me er slecht over. Ik weet nog hoe onzeker ik was bij mijn eerste baan. Waarom had ik niet wat meer geduld? Voor een deel kwam het probleem door het aannamebeleid van mijn leidinggevende. Ik had niet hoeven snauwen. Beter had ik met mijn leidinggevende erbij een gesprek kunnen hebben. En kunnen zeggen dat ik het zo niet trok. Volgende keer beter. Van mijn schuldgevoel wordt niemand beter.

Reacties:

Voeg een reactie toe:

This is a captcha-picture. It is used to prevent mass-access by robots. (see: www.captcha.net)
12 sep , Olga de la Fontaine
‘Ik heb een hekel aan je, man!’ roept ze naar achteren. Zij is een van de buurtgenoten die ik regelmatig spot bij het boodschappen doen. We zijn in de supermarkt waar ze overduidelijk de leiding heeft over haar man die wat achter haar aan bungelt. Ze zijn niet echt heel oud, vijf en zestig misschien, maar ze ogen wel oud, zo stram en voorovergebogen, met lange stijve armen strompelend achter...
29 aug , Olga de la Fontaine
Wat ze het aller, aller leukste vindt, is op de bank of op bed achter een speeltje aan rennen. Zo kan ze zonder zich te bezeren salto’s maken, duikelen en rollebollen. Haar lievelingsspeelgoed is een geel, pluizig frummeltje. Al snel begrijp ik dat je het spannend en speciaal moet houden: we spelen iedere sessie met een ander speeltje. Speeltjes uit de winkel koop ik nooit, die zijn voor...
17 aug , Olga de la Fontaine
Na drie koffie word het tijd om boodschappen te gaan doen. Ik ga de straat op… Ik háát die jongelui met hun geluidsboxjes, hun muziekkeuze is vaak niet al te fraai, niet de mijne, en ik vraag me af, wat is er mis met oortjes die je steevast bij elk nieuw mobieltje krijgt? Die je als het ware van de straat kan plukken, misschien hoort dit product wel bij de top tien van afval op straat. Ik...
3 jul , Olga de la Fontaine
Vanaf de brugklas was ze begonnen de schoolbibliotheek leeg te lezen. Het was niet zozeer een ambitie als wel een schreeuwende honger naar liefde. Liefde die ze in boeken vond. Ze las over subtiele aanrakingen, een arm die onverwachts langs een gevoelige borst streek. De meridianen van het lichaam die steels gevolgd werden met de koele top van een vinger. De onvermijdelijke eerste kus,...
27 jun , Olga de la Fontaine
Zolang ik met mijn leeftijdsgenoten ben voel ik me niet oud, tenminste als men niet aan het klagen is. We zijn allemaal met hetzelfde proces bezig en we grappen gelukkig het nodige weg. ‘Ben je dubbeltjes aan het zoeken?’ hoorde ik laatst een vriendin zeggen tegen een andere vriendin die de neiging heeft om krom te gaan lopen. Oh humor, als je dat niet hebt wat moet het leven dan zwaar...
13 jun , Olga de la Fontaine
Ik ben gestopt met tellen. Ver ben ik over de tien vingers heen. Mijn eerste was een jaargenoot op de middelbare school. Stiekem was ik een beetje verliefd op hem. Knap was hij, met vriendin, en toen ze het uitmaakte, verhing hij zich aan een boom in het stadspark. Ik bevind mij in het circuit van de psychiatrie in Amsterdam. Als er opnieuw een dode valt, gaat er een golfbeweging door het...