Wil je ook bloggen? Meld je dan hier: info@ervaringswijzer.nl

Recente blogs

25 februari 2021 , Olga de la Fontaine

Olga’s eigen coronakringetje 7

We hebben te kampen met depressie, burnout, eenzaamheidsgevoelens en wanhoop. De zelfmoordcijfers stijgen. Corona ondermijnt ons welbevinden.

We zijn een welvaartsland en praktisch iedereen kan voldoen aan de eerste levensbehoeften: eten en wonen.

Ik vraag me soms af hoe het met de grote groep arme mensen in de ontwikkelingslanden gesteld is. Zij zijn immers iedere dag opnieuw bezig met die eerste levensbehoeften. Als zij niet kunnen werken, komt er geen geld binnen en kunnen ze geen eten kopen voor hun kinderen. Er is geen buffer en op steun van de overheid hoeven ze niet te rekenen.

Ze moeten wel depressief zijn en wanhopig. Hoe verhoudt zich dat ten opzichte van ons?

Kun je depressiever worden dan depressief? Is er een graadmeter? Zijn de mensen in de Derde wereldlanden wanhopiger dan hier? Of is het zo dat er bij deze mensen altijd een sombere ondertoon aanwezig is, en zijn ze daar zo aan gewend geraakt dat het niet meer gedefinieerd wordt als zijnde depressief? En kan daar boven op een nieuwe depressie ontstaan?

Volwassenen ontberen veelal de veerkracht van de jeugd. De kinderen zie je lachen terwijl ze op een vuilnisbelt staan en daar enigszins waardevolle spullen trachten op te diepen. Hartverscheurend. Lachen is oprecht het beste medicijn. Maar hoelang kun je blijven lachen? Hoe lang kun je hopen op die ene klomp goud?

Wij mogen weer naar de kapper. Een lichtpuntje in onze werkelijkheid.

Mijn stekels komen overeind als ik hoor hoe mensen haast hysterisch worden dat ze weer mogen. Maar er ligt wanhoop onder deze oppervlakte, algehele malaise, mensen zijn uitgeput door tegenslag op tegenslag.

Depressie is depressie, ieder ervaart zijn ongelukstoestand op zijn eigen manier. Hoe iemand de zwaarte op zijn schouders draagt is persoonlijk. Ik kan en mag niet oordelen.

Ik voelde me altijd Nederlander, en nu voor het eerst wereldburger met verantwoordelijkheid en het voelt gewoon niet goed, als ik hoor dat wij wel de bestelde vaccins krijgen, maar dat dit ten koste gaat van de vaccins die overblijven voor de ontwikkelingslanden.

Reacties:

Voeg een reactie toe:

This is a captcha-picture. It is used to prevent mass-access by robots. (see: www.captcha.net)
5 apr , Olga de la Fontaine
As hoog in de lucht Wat eens jouw lichaam was, jouw adem bevatte Zweef, zweef Ik laat je gaan Vlieg, vlieg Je mag vrij Ga, ga Ik huil en weet Ik ben daar ook geweest Blijf, blijf Ja, ik leef Nog steeds, nog stééds En jij, voor altijd, áltijd weg Het waait, het waait Zo geurend, zo zachtjes Door de angst verlaten, door...
29 mrt , Redactie Ervaringswijzer
‘Mijn koffer is naar de gallemiezen’ zei ze met haar dik accent en stijfgelakt blond kapsel. ‘Typisch een Amsterdamse Anita’, dacht ik. Niet bepaald het type waar ik normaal mee omga. Maar we waren een beetje tot elkaar veroordeeld tijdens deze groepsreis. Tot ze een dag later vanuit het niets mijn schouder begon te masseren, waarop ik gevallen was. ‘Kom maar hier schat’. Op dat moment...
28 mrt , Olga de la Fontaine
Ik had er nooit bij stilgestaan, maar als je geen kinderen hebt, zul je dus ook nooit grootouder worden. Ik heb noemenswaardig geen kinderwens gehad, dacht vroeger in mijn tienerjaren dat dat wel vanzelf zou komen. Met mijn eerste vriendje had ik het er een keer over, tijdens een borrel met vrienden, ik riep uit dat ik er wel tien wilde. Ach, de jeugd. Een volgende keer dat kinderen...
14 mrt , Olga de la Fontaine
Hij zat op de bank. Ik zag hem niet, mijn bril was meteen beslagen toen ik binnengekomen was. ‘Hoi,’ zei ik, ‘ik zie je niet hoor.’ Hij lachte. Ik eveneens en ik merkte opnieuw op: ik kòn nog lachen. ‘Haha,’ lachte hij, ‘die mondkapjes ook hè. Ik ben Mike.’ ‘Ik ben Olga.’ Hij vroeg: ‘Ben je medewerker?’ ‘Nee hoor,’ zei ik, ‘ik ben gast.’ Ik pelde me uit mijn besneeuwde...
25 feb , Olga de la Fontaine
We hebben te kampen met depressie, burnout, eenzaamheidsgevoelens en wanhoop. De zelfmoordcijfers stijgen. Corona ondermijnt ons welbevinden. We zijn een welvaartsland en praktisch iedereen kan voldoen aan de eerste levensbehoeften: eten en wonen. Ik vraag me soms af hoe het met de grote groep arme mensen in de ontwikkelingslanden gesteld is. Zij zijn immers iedere dag opnieuw bezig...
15 feb , Olga de la Fontaine
Godver de godver weer uit mijn comfortzone gehaald… Vanaf metrostation Noorderpark in bus 35 gestapt. Ik lette niet goed op, ben geconditioneerd om na twee minuten om op te veren wanneer de bus mijn halte nadert. Mijmerend zat ik op mijn lievelingsplek, de plek waar bijna nooit mensen gaan zitten als ze de keuze hebben. Die stoeltjes in het begin van de bus, twee naast elkaar en twee...