Wil je ook bloggen? Meld je dan hier: info@ervaringswijzer.nl

Recente blogs

31 januari 2021 , Olga de la Fontaine

Kleine criminaliteit

Vroeger toen ik nog bij de Thuiszorg werkte, waarschuwde ik regelmatig mijn klanten voor kleine criminelen die in de stad rondwaarden en kwetsbare oudere mensen bestalen.

Nooit zomaar open doen, eerst uit het raam kijken, hield ik ze voor. Als ik ze vertelde hoe deze dieven te werk gingen, was er een kans dat ze mijn raad opvolgden. Als ze tenminste niet vergeetachtig waren of dementie hadden.

Het ging om ouderen die zelf nog hun boodschappen deden. De mogelijkheid bestond dat ze werden aangesproken door een vrouw die vriendelijk aanbood om de boodschappen voor ze te dragen.

-Dankbaar blikten de oude ogen in die berekende van de vrouw en gaf haar waar niets vermoedend over. Voetje voor voetje naar huis waar bij de voordeur de vrouw vroeg: ‘Zal ik uw boodschappen even voor u in de keuken opbergen?’

Uitgeput van de wandeling knikte de bejaarde en ging naar haar huiskamer waar bij de haard haar makkelijke stoel stond.

Razendsnel gooide de vrouw de boodschappen in de koelkast, op het aanrecht en diepte de portemonnee uit de boodschappentas op. Het geld dat zij vond verdween in haar ruime jaszakken. In enkele seconden wist ze de trap te vinden, de slaapkamer, het juwelenkistje in de grote kast. Gouden oorbellen, kettingen, armbanden, het gouden pensioenhorloge van de overleden echtgenoot, alles schoof zij in haar zakken. In minder dan twee minuten had zij alles van waarde in het huis ontvreemd.

Ze liep langs de open huiskamer en riep: ‘Dag!’

‘Wacht even,’ riep de oude vrouw, ‘ik wil je wat geven, pak mijn portemonnee uit mijn tas…’

De dievegge was de deur al uit.-

Zo ging dat nog in de jaren negentig van de vorige eeuw. Met plastic geld betalen was nog niet zo ingeburgerd als nu, en vooral ouderen wenden daar maar langzaam aan.

Tegenwoordig hebben we cybercriminaliteit. Niet alleen domme mensen, ook niet goed geïnformeerde mensen met zelfs een doctorale graad trappen in de digitale val. Ik zie genoeg informatieve programma’s om op mijn hoede te zijn. Zo open ik nooit mailtjes van mijn bank, ze sturen me maar een brief, en als ik een handeling moet verrichten buiten internetbankieren om, ga ik naar het bankfiliaal.

Maar nu kreeg ik laatst een mail: ‘Je mailbox zit vol!’ De naam van de afzender kwam me niet bekend voor. Mijn mailbox zat niet vol, anders had ik deze mail niet gekregen en ook had ik een half jaar geleden voor de allereerste keer sinds 2002 mijn mailbox geleegd. Ik heb giga’s mailboxruimte.

De oplichters willen dat je in paniek raakt, want in paniek kunnen veel mensen niet zo goed denken.

Natuurlijk moest ik op een link klikken en gelukkig deed ik dat niet. Drie dagen later kreeg ik dezelfde mail met hetzelfde onderwerp, met een andere afzender. Een andere crimineel? Of werken ze samen?

Ik dacht ik stuur hem even door naar mijn provider, en de man die daar de boel op orde houdt, mailde me terug: ‘Die is zeker niet van ons hoor!’

Eerder deze maand kreeg ik via de mail een parkeerbon. Over de tweehonderd euro. Ze mikken op de kleine ondernemers die geen tijd hebben om al hun bankzaken te checken, en er vanuit gaan dat het bonafide is en betalen.

Ik moet consequent zijn en de afspraken die ik met mezelf maak, nakomen. Laatst belde de bank. Of ik even de tijd had. Ik liep op straat, maar allez, voor deze ene keer.

Of ik mijn gegevens wilde geven.

‘Waar is het voor?’ vroeg ik.

‘Dat weet ik pas als ik uw gegevens heb’, antwoordde de dame.

Juist die week had ik Kassa op de televisie gezien.

‘Dat doe ik niet,’ zei ik wijsgerig, ‘dit is juist waarvoor we gewaarschuwd worden. Ik loop wel even langs de bank.’

‘Oh,’ zei de dame, ‘dat kan natuurlijk altijd, maar dan moet u wel een afspraak maken....’

‘Jaja,’ zei ik, ‘geen probleem.’

Geen spoofing voor mij.

Thuis belde ik mijn bank.

‘Jazeker, één van onze medewerkers heeft u een half uur geleden gebeld.’

Misschien overvloedig, maar: ik ben een dromer, kan onoplettend zijn dus een potentieel slachtoffer en kan niet voorzichtig genoeg zijn!

Reacties:

Voeg een reactie toe:

This is a captcha-picture. It is used to prevent mass-access by robots. (see: www.captcha.net)
25 feb , Olga de la Fontaine
We hebben te kampen met depressie, burnout, eenzaamheidsgevoelens en wanhoop. De zelfmoordcijfers stijgen. Corona ondermijnt ons welbevinden. We zijn een welvaartsland en praktisch iedereen kan voldoen aan de eerste levensbehoeften: eten en wonen. Ik vraag me soms af hoe het met de grote groep arme mensen in de ontwikkelingslanden gesteld is. Zij zijn immers iedere dag opnieuw bezig...
15 feb , Olga de la Fontaine
Godver de godver weer uit mijn comfortzone gehaald… Vanaf metrostation Noorderpark in bus 35 gestapt. Ik lette niet goed op, ben geconditioneerd om na twee minuten om op te veren wanneer de bus mijn halte nadert. Mijmerend zat ik op mijn lievelingsplek, de plek waar bijna nooit mensen gaan zitten als ze de keuze hebben. Die stoeltjes in het begin van de bus, twee naast elkaar en twee...
1 feb , Redactie Ervaringswijzer
Het lukte me weer eens niet om uit bed te komen. Er maalden allerlei nare gedachten in mijn hoofd: ‘Ik kom nooit meer aan het werk en dan verlies ik mijn uitkering en kom ik op straat.’ Om aan die gedachtemolen te ontsnappen probeerde weer in te slapen. Maar dat lukte niet. Dan ging ik meer weer televisie kijken. Als je zo ver in je neerwaartse spiraal zit, lijkt het onmogelijk om weer...
31 jan , Olga de la Fontaine
Vroeger toen ik nog bij de Thuiszorg werkte, waarschuwde ik regelmatig mijn klanten voor kleine criminelen die in de stad rondwaarden en kwetsbare oudere mensen bestalen. Nooit zomaar open doen, eerst uit het raam kijken, hield ik ze voor. Als ik ze vertelde hoe deze dieven te werk gingen, was er een kans dat ze mijn raad opvolgden. Als ze tenminste niet vergeetachtig waren of dementie...
18 jan , Redactie Ervaringswijzer
Jarenlang had ik een vriendin waar ik verliefd op was. We gingen vriendschappelijk met elkaar om. Vaak gingen we samen dansen en lichamelijk werd het soms best wel close. De verliefdheid werd echter niet wederzijds. Uiteindelijk heb ik die vriendschap laten verwateren, omdat ik het niet langer kon verdragen. Het hoeft niet erg te zijn als een liefde niet helemaal wederkerig is, als je er...
15 jan , Olga de la Fontaine
Corona heeft mijn, uw, ons gedrag en bewegingsvrijheid ingeperkt. We mogen heel veel niet meer: elkaar niet meer aanraken, zoenen of omhelzen. Niet meer met z’n tweeën boodschappen doen, niet meer dan drie personen bij ons thuis uitnodigen, niet meer naar het werk, onze ouders of grootouders niet meer bezoeken, zelfs frisse lucht heeft ingeboet, en we zitten te walmen achter mondkapjes. We...