Wil je ook bloggen? Meld je dan hier: info@ervaringswijzer.nl

Recente blogs

8 oktober 2019 , Olga de la Fontaine

Kaas

Er waren twee kaasboeren op de van de Pekmarkt. Een grote kraam waar ze met z’n vijven de klanten bedienden. Ze waren altijd aardig, er werd veel gelachen en hard gewerkt. Zo’n beetje half Noord kwam hier om kaas te halen. De aanbiedingen wisselden iedere week en die waren dan fijn goedkoop. De andere kaasboer stond in z’n eentje en had veel minder klandizie. De keren dat ik er mijn kaas haalde omdat de andere kaasboer met vakantie was, werd ik steeds chagrijnig geholpen. Hij maakte geen grapjes en had altijd dezelfde kaas in de aanbieding. Ik kwam er aldus niet graag.

Van de een op de andere dag waren ze weg, de grapjesmakers, mijn kaasboer. Vakantie dacht ik nog eerst, maar ze kwamen niet meer terug.

Ik wil verse kaas.

Ik zeg: ‘Mag ik twee ons gesneden kaas van u?’ Ik wijs naar de kaas die ik wil.

‘Dat kan niet,’ zegt de kaasboer.

‘Oh?’ reageer ik. ‘Waarom niet?’

‘Die kan ik niet snijden.’

Het is een man van weinig woorden.

Ik kijk naar de kaas die ik wil, het is de helft van een grote ronde kaas. Ik snap het niet. Ik stel de relevantste vraag:

‘U verkoopt toch kaas?’

‘Ja,’ zegt hij. ‘Ik verkoop kaas.’

‘Waarom kan ik dan die kaas niet krijgen?’

‘ Hij past niet op mijn snijmachine.’

Ah, een probleem dat een oplossong nodig heeft. Daar ben ik goed in.

‘Dan snijdt u toch een stuk van die kaas af?’

‘Dat kan niet, dan blijf ik met een stuk onverkoopbare kaas zitten.’

Ik snap het niet. Echt niet. Wat bezielt die man?

‘Dan maakt u daar toch geraspte kaas van?’ Mijn probleemoplossend vermogen is nog niet uitgeput.

‘Dat kan niet.’

Voor de tweede keer vraag ik het hem: ‘U verkoopt toch kaas?’

De man kijkt me aan met ogen die zeggen: ik wil naar huis, naar mijn pantoffels en mijn wijn, ik wil hier helemaal niet zijn, waarom heb ik ooit dit vak gekozen.

‘Ja zegt de kaasboer. ‘Ik verkoop kaas.’

Ik ben hier klaar. Ik geef toe, ik ben vandaag ook niet op mijn best. Zijn kraam die na het vertrek van zijn concurrenten niet noemenswaardig meer klanten heeft getrokken, loop ik voortaan met afgewend hoofd voorbij.

Reacties:

Stuk gaan!

Sheila
Ik heb mij bescheurd om uw blog, erg leuk om te lezen, complimenten!
08-10-19
Voeg een reactie toe:

This is a captcha-picture. It is used to prevent mass-access by robots. (see: www.captcha.net)
8 okt , Olga de la Fontaine
Er waren twee kaasboeren op de van de Pekmarkt. Een grote kraam waar ze met z’n vijven de klanten bedienden. Ze waren altijd aardig, er werd veel gelachen en hard gewerkt. Zo’n beetje half Noord kwam hier om kaas te halen. De aanbiedingen wisselden iedere week en die waren dan fijn goedkoop. De andere kaasboer stond in z’n eentje en had veel minder klandizie. De keren dat ik er mijn kaas...
23 sep , Henny van Dalen
Voor de zoveelste keer probeer ik mijn dwang af te leren en de doemscenario’s in mijn hoofd de baas te worden. De dwang verminderen is moeilijk, omdat de onrust en de angst me vaak teveel worden. Volgens mijn psycholoog is dwang hetzelfde als angst. Mijn gedachten en handelingen dateren uit het verleden, maar zijn ook erfelijk bepaald. Dit alles heeft me gemaakt tot wat ik nu ben.

Zaken waar ik geen grip op heb maken me ontzettend angstig. In mijn hoofd spelen zich dan allerlei scenario’s af van wat er kan gebeuren, maar ook allerlei nare herinneringen uit het verleden komen boven. Mijn angst is mede ontstaan door wat er vroeger gebeurd is, maar het zit ook in de familie. Al heel vroeg zette ik die angst om in dwang. Handelingen herhaalde ik verschillende keren, steeds...
23 sep , Van Wens Tot Werkelijkheid
Ik liep het sollicitatiegesprek in met het idee:‘ ik laat het allemaal gebeuren’. Ik vertelde enthousiast over mijn ervaringen en kwaliteiten. We hadden een klik en mijn kwaliteiten leken helemaal te passen bij de functie. Het moment dat ik buiten stond dacht ik: ‘Maar dit ben ik helemaal niet’. Mijn talenten wel, maar niet in deze functie. In de vaart van het gesprek had ik me onbewust teveel...
22 aug , Henny van Dalen
Mijn vakantie-ervaringen en hoe ik over vakantie denk.

Lang geleden ging ik een keer mee naar de camping met bekenden. Ze hadden een caravan. Ik vond het er maar saai. Er waren weinig mensen en er was weinig te doen. Ik snapte niet waarom ze alles wat ze thuis hadden tijdelijk opgaven voor een kleine behuizing Thuis had je een douche, een slaapkamer en je kon er heerlijk spelen. Vakantie was voor ons gezin ergens naar toegaan, desnoods op de...
17 aug , Olga de la Fontaine
Hij zit daar. Zijn rug tegen de koude muur, de straat is nat van een regenbui, alsook zijn kleren. Hij ziet er uit alsof hij zwaar ziek is. Zijn hoofd met de verwilderde haren hangt, zijn benen heeft hij opgetrokken tot aan zijn kin om zo nog wat warmte bij zich te houden. De besmeurde broek vertoont gaten bij de knieën. Het zijn niet de voorgefabriceerde gaten van de mode-industrie. Nee dit...
10 aug , Janne1958
Ach als je niet voldoet aan bepaalde normen van bepaalde mensen, heb ik ervaren dat je niet voor vol wordt aangezien en hierdoor ook na wordt behandeld.

Afgelopen week was het voor mij toch lastig op mentale vlak. Ik heb als kind zoveel ervaren dat je niet werd gezien. Wel als je dingen moest doen, waar een ander geen zin in heeft, omdat het een vervelende klus is, welke nauwelijks uitvoerbaar is. Met leuke dingen mocht je niet meedoen. Ik kan me nog goed herinneren dat ik bij mijn ouders had gemeld dat we de volgende zondag rond...