Wil je ook bloggen? Meld je dan hier: info@ervaringswijzer.nl

Recente blogs

23 september 2019 , Henny van Dalen

Dwang.

Voor de zoveelste keer probeer ik mijn dwang af te leren en de doemscenario’s in mijn hoofd de baas te worden. De dwang verminderen is moeilijk, omdat de onrust en de angst me vaak teveel worden. Volgens mijn psycholoog is dwang hetzelfde als angst. Mijn gedachten en handelingen dateren uit het verleden, maar zijn ook erfelijk bepaald. Dit alles heeft me gemaakt tot wat ik nu ben.

Zaken waar ik geen grip op heb maken me ontzettend angstig. In mijn hoofd spelen zich dan allerlei scenario’s af van wat er kan gebeuren, maar ook allerlei nare herinneringen uit het verleden komen boven. Mijn angst is mede ontstaan door wat er vroeger gebeurd is, maar het zit ook in de familie. Al heel vroeg zette ik die angst om in dwang. Handelingen herhaalde ik verschillende keren, steeds meer. Zo werd het van kwaad tot erger. Voor de ene dwanghandeling, komt een andere in de plaats, zo ook met mijn gedachten. Ze zeggen dat die gedachten eerst ontstaan. Nu ik erover nadenk en terugkijk, denk ik dat dat klopt. Van kleins af aan was ik al een “denkertje”. Mijn eerste herinnering was van toen ik ongeveer drie jaar was. Mijn broer liep rondjes door de huiskamer. Zijn teddybeer had hij bij de achterpoten gepakt. Die hing op zijn rug. Op een gegeven moment stonden we stil. Het gevoel dat ik me af kon sluiten, zodat anderen moeilijk tot mij door konden dringen, is me bijgebleven. Natuurlijk was ik te klein om mijn gevoel onder woorden te brengen. Net zoals iedereen met dwang heb ik veel meegemaakt, maar het zit ook in mijn genen. Ik leerde veel van mijn moeder, maar ook op school en van anderen. Door goed rond te kijken heb ik mij veel trucjes en vaardigheden eigen gemaakt. Ik probeer minder snel een oordeel te vellen en me in anderen te verplaatsen, ook al is dit vaak moeilijk. De dwang zal nooit helemaal verdwijnen, maar ik heb mezelf, -met wat hulp-, toekomstperspectief gegeven. Het verleden heeft mij "mens" gemaakt.

Reacties:

Voeg een reactie toe:

This is a captcha-picture. It is used to prevent mass-access by robots. (see: www.captcha.net)
17 sep , Olga de la Fontaine
Als ik een column schrijf, laat ik deze het liefst een week liggen. In coronatijd kan ik me zelfs een paar uur niet veroorloven. De inzichten die ik krijg als ik schrijf, zie ik dikwijls dezelfde avond terug in Nieuwsuur. En is het alweer oud nieuws wat ik heb geschreven. Het is me al eerder overkomen en ik heb de desbetreffende column niet meer geplaatst. Ik doe het nu wel, omdat ik misschien...
14 sep , Redactie Ervaringswijzer
Dingen uitpraten zou helend kunnen zijn. Wat doe je als dat niet lukt?

Na een hele dag werken had ik besloten om bij mijn ouders te gaan eten. Ik had de week daarvoor een therapiesessie gehad waarin het over mijn ouders ging. Daardoor voelde ik de behoefte om dingen na te vragen. Mijn ouders zaten op de bank en keken televisie zoals gewoonlijk. Ik ging naast ze zitten en gaf mijn moeder een dikke zoen. Ik zei: “Ma, ik wil het ergens met julllie over hebben.” Mijn...
24 aug , Redactie Ervaringswijzer
Blogteam - Hoe doe je mee, als je erbuiten valt?

Doordat ik een tijdje een vaste vriend had, had ik minder aandacht voor mijn vriendinnen. Op een gegeven moment botste het tussen mij en mijn vriend. Uiteindelijk ging het niet meer. Ik was erg verdrietig, maar durfde niet zo snel een van mijn vriendinnen te bellen. Want: als je lang niks van je hebt laten horen, kan je niet ineens met je kots aankomen toch? Nu zoek ik sneller contact met...
17 aug , Redactie Ervaringswijzer
Hoe doe je mee, als je erbuiten valt - blogteam

Op woensdagavond ging ik altijd trouw naar mijn bodypump-les. Ik ontmoette daar Annabel. Een dame die voldeed aan het beeld van wat een mooie vrouw is. Ofwel: out of my leage. Ze was ook nog eens tien centimeter langer dan ik. Vreemd genoeg leek ze toch oog voor mij te hebben. Ze sprak me zelfs aan. Na een aantal leuke gesprekken, liet ze vallen: ‘Ik ben hier altijd op woensdagavond’. Ik ben...
10 aug , Redactie Ervaringswijzer
Blogteam - Hoe doe je mee, als je erbuiten valt?

Ik log in op Zoom voor mijn gesprek met mijn behandelaar. Meteen verschijnt mijn eigen hoofd in beeld, als voorbeeld hoe je op de camera te zien zal zijn. Ik kijk kritisch naar mezelf en hoe langer ik kijk, hoe groter de error in mijn hoofd wordt. Wat afschuwelijk en wat vreselijk dat anderen hiernaar moeten kijken! Dit kan toch niet, ik wil dit echt niet. Hetzelfde gevoel komt op wanneer ik...
3 aug , Olga de la Fontaine
Het is niet leuk meer. Ik heb er lang grapjes over gemaakt: over mijn borsten die zijn gaan treuren, over mijn knieën waarvan ik de banden kan horen kraken als ik mijn benen buig. Mijn drie schoonouders zijn mijn voorbeeld, bij gebrek aan eigen ouders, die ik te vroeg verloor. Ze zijn mijn voorland met leeftijden van 86, 84 en 76. Bejaard, zeker, maar oud? Nee. Ze zien er niet oud...