Wil je ook bloggen? Meld je dan hier: info@ervaringswijzer.nl

Recente blogs

10 augustus 2019 , Janne1958

Derde rad aan de wagen

Ach als je niet voldoet aan bepaalde normen van bepaalde mensen, heb ik ervaren dat je niet voor vol wordt aangezien en hierdoor ook na wordt behandeld.

Afgelopen week was het voor mij toch lastig op mentale vlak. Ik heb als kind zoveel ervaren dat je niet werd gezien. Wel als je dingen moest doen, waar een ander geen zin in heeft, omdat het een vervelende klus is, welke nauwelijks uitvoerbaar is. Met leuke dingen mocht je niet meedoen.

Ik kan me nog goed herinneren dat ik bij mijn ouders had gemeld dat we de volgende zondag rond 14.00 zal aankomen. Dat hebben we ook gedaan. De tafel was gedekt om een warme maaltijd te nuttigen. Het bleek dat mijn broer zou komen, op wie ze stonden te wachten, maar niet op tijd kwam, maar later kwam. Er was niet gedekt voor ons. Dus wij mochten toekijken. Mijn man en ik zijn weggegaan, omdat we ons niet welkom voelde. Mijn broer kwam pas aan, toen we al weg waren.

Voor jaren geleden hadden we mijn vader meegenomen naar de marathon van Amsterdam. Ik liep daar de halve marathon. Met een tijd van onder de 1uur 45 minuten kwam ik binnen. Het was toen nog niet zo druk als tegenwoordig daar rond dat Olympisch Stadion. Mijn vader had verwacht, dat ik niet lang na de winnares binnen zou komen. (Zo rond de 1uur 15 minuten). Hij had verwacht dat ik met de besten mee zou komen. Tja, hij kan dan niet vertellen aan mensen dat ik goed had gelopen.

En zo in een gezelschap was vroeger zo, soms tegenwoordig ook af en toe, dat je met je met 2 “vriendinnen” of meer op pad gingen. Je kwam er niet tussen. Ze waren allemaal met elkaar in gesprek of delen de activiteit met elkaar. Hoe goed je best ook deed. En hoe proberen om zo sociaal mogelijk te zijn. Dat gaf een heel naar en eenzaam gevoel. Wat deed ik verkeerd.


Gelukkig is dit laatste heel sterk verbeterd, dankzij therapieën. Ik heb nu veel meer goede mensen om mij heen. Maar binnen mijn familie, heb ik nog het gevoel de derde rad aan de wagen te zijn. Bij situaties of andere zaken word je niet bij betrokken. Ik hoef echt niet bij mij broer aan de deur te komen om even bij te kletsen met een kop koffie erbij, waar bij diverse andere families wel onderling is, ondanks dat ieders wel hun eigen leven hebben. Hetzelfde bij mijn zus.
De communicatie omtrent mijn moeder gaat via Linked In via mijn broer, terwijl hij niet meer dan 3 kilometer van ons vandaan woont. De communicatie is zelfs meer berichtgeving achteraf. Op vragen van mij wordt niet altijd op gereageerd. Ik kan wel zeggen: voor hetzelfde geldt laten ze niets van zich horen omtrent diverse situaties. En dat ik dan via via zaken waarneemt. Dat deed mijn moeder ook zo. Mijn broer en zus werden door haar door van alles op de hoogte gehouden en ze deed ook verschillende dingen voor hen, Ook toen ik nog geregeld contact had met mijn ouders.

Ook toen ik heb op de hoogte bracht dat ik een vorm van autisme heb, waarbij deze diagnose pas in 2011 werd gesteld. Daarop heeft mijn familie schijnbaar ook geen boodschap aan.


Ik heb wel meegekregen dat mijn moeder in een verpleeghuis zit en niet meer naar haar huurhuis teruggaan. Ze staat op de wachtlijst voor Psycho Geriatrische zorg-woning c.q. Kamer.

Reacties:

Voeg een reactie toe:

This is a captcha-picture. It is used to prevent mass-access by robots. (see: www.captcha.net)
22 aug , Henny van Dalen
Mijn vakantie-ervaringen en hoe ik over vakantie denk.

Lang geleden ging ik een keer mee naar de camping met bekenden. Ze hadden een caravan. Ik vond het er maar saai. Er waren weinig mensen en er was weinig te doen. Ik snapte niet waarom ze alles wat ze thuis hadden tijdelijk opgaven voor een kleine behuizing Thuis had je een douche, een slaapkamer en je kon er heerlijk spelen. Vakantie was voor ons gezin ergens naar toegaan, desnoods op de...
17 aug , Olga de la Fontaine
Hij zit daar. Zijn rug tegen de koude muur, de straat is nat van een regenbui, alsook zijn kleren. Hij ziet er uit alsof hij zwaar ziek is. Zijn hoofd met de verwilderde haren hangt, zijn benen heeft hij opgetrokken tot aan zijn kin om zo nog wat warmte bij zich te houden. De besmeurde broek vertoont gaten bij de knieën. Het zijn niet de voorgefabriceerde gaten van de mode-industrie. Nee dit...
10 aug , Janne1958
Ach als je niet voldoet aan bepaalde normen van bepaalde mensen, heb ik ervaren dat je niet voor vol wordt aangezien en hierdoor ook na wordt behandeld.

Afgelopen week was het voor mij toch lastig op mentale vlak. Ik heb als kind zoveel ervaren dat je niet werd gezien. Wel als je dingen moest doen, waar een ander geen zin in heeft, omdat het een vervelende klus is, welke nauwelijks uitvoerbaar is. Met leuke dingen mocht je niet meedoen. Ik kan me nog goed herinneren dat ik bij mijn ouders had gemeld dat we de volgende zondag rond...
10 aug , Janne1958
Normaal gesproken kan ik goed tegen de hitte en draait alles gewoon door. Maar nu is het anders geweest.

De eerste week na de Nijmeegse 4 daagse kon ik nog heel goed merken, dat ik nog wat overprikkeld ben. En nu die hitte gelijk er boven op en ook nog 's avonds nog druk geweest met verplichtingen, voelde ik toch weer een terugslag. Maandagavond had ik onverwachts een overleg rond de wandelgebeuren bij de atletiekwedstrijd. Om 21.00 uur ben ik gewoon naar huis gegaan. Want ik was moe...
23 jul , Van Wens Tot Werkelijkheid
Dat vroegen we ons af in het workshop- en cursusteam van Ervaringswijzer. Begin juni van dit jaar begon ik als nieuw lid van dit team. Wat een toeval! Voorzienigheid kun je het ook noemen. Terwijl ik de wens heb om mijn coachingspraktijk meer vleugels te gaan geven, stapte ik net in op het moment dat het team de nieuwe cursus voorbereid Van wens naar werkelijkheid... Je kunt een wens...
16 jul , Alleen of Samen
Hoe gaat het? vroeg Henk, toen ik hem toevallig ontmoette in de stad. ‘Goed hoor’, zei ik, terwijl ik me eigenlijk rot voelde. Ik schrok ervan dat ik Henk zag, want ik wilde een goede indruk op hem maken. Ik kon hem toch niet vertellen dat het eigenlijk niet zo goed ging, of wel? Ik wilde eigenlijk zo snel mogelijk door, maar ik voelde me verplicht om ook nog uit te leggen waarom ik me goed...