Wil je ook bloggen? Meld je dan hier: info@ervaringswijzer.nl

Recente blogs

28 april 2019 , Janne1958

Wekenlang geen vaste telefoon en tv

Tegenwoordig kan je haast niet meer zonder telefoon, internet en tv. Maar je zult maar te maken hebben zonder....... best wel lastig

Zo'n week of 5 terug is provider Fiber overgegaan naar Online, een nieuwe provider. Dit zonder dat we er zelf om gevraagd hebben. Ze beloofden ook extra's welke tot op heden niet in het pakket zit.
We kregen een nieuw kastje toegestuurd, welke we zelf moesten installeren. Alles netjes gedaan, maar wat dacht je: het deed het niet. De provider opgebeld, hoe het zit met de aansluiting. Tot nu toe nu op rekest. We zitten nu nog zonder tv en vaste telefonie. Mensen moeten maar op mijn mobiel of die van mijn man bellen, indien ze ons nodig hebben.
Nu is dit al meer dan 4 weken zo. Maar we zijn het zat dat we het nog niet voor elkaar hebben gekregen. Het nieuws en andere zaken, halen we maar uit de krant en luisteren naar de radio.
Gelukkig is het nu wat langer licht, zodat we ook naar buiten kunnen om bijvoorbeeld in de tuin te werken of andere buiten-dingen doen.
We hebben wel restitutie gekregen op ons abonnementsgeld van slechts 10 euro.
Maar nu zijn we het zat, we stappen over naar een andere provider. En daar komt de monteur aan huis.
Maar dat wordt wel pas na 15 mei. Nou ik ben benieuwd.

Ik word door dit soort zaken ook erg onrustig. En ik maak me nu al zenuwachtig of dit goed gaat aflopen. Het wordt T-Mobile.

Gelukkig doet internet wel, vooral omdat ik thuis ook administratief werk voor een coachingsbureau doe. Zij willen ook graag dat ik hun van dienst ben.

Reacties:

Voeg een reactie toe:

This is a captcha-picture. It is used to prevent mass-access by robots. (see: www.captcha.net)
20 mei , Janne1958
Afgelopen week kreeg ik te horen dat ik geen vertegenwoordiger meer mag zijn van een cliënt wie dezelfde WMO consulent heeft als ikzelf. Beiden ontvangen we een PGB. Dit vanuit het werk wat ik thuis doe van mijn begeleidster. Ondanks dat we de privacy heel goed in acht nemen, en dit wel goed volgens de AVG dit in acht nemen. Persoonlijk vind ik dat belachelijk. Ik hoop dat ik voor de andere PGB-budgethouders wel het werk mag blijven doen. Alles gaat via mijn begeleidster, dus ik ken zelf al die mensen niet eens, en weet niet eens waarom ze begeleiding nodig hebben. Voor mij is het toch ook niet belangrijk om dit te weten. Nu kruip mij de angst dat het leven zoals ik nu leidt, een regel zal komen, dat ik dit leven niet meer mag leiden. Nl. via de WSW werkzaamheden verrichten bij de Stadskamer en bij de WUH. Daar welke ik ook met veel plezier doe. Het is officieel vrijwilligerswerk, maar ik beschouw het als een baan. In mijn vrije tijd ben ik ook af en toe verkeersregelaar, jurylid bij atletiek, wandelcoaching en andere kleine vrijwilligerswerkbaantjes. Veronderstel dat ze van hogerhand ook een rare regel zullen verzinnen dat ik dat ook niet mag doen. Daar zal ik flink mentaal een enorme knauw krijgen. Het is voor mij ook om op deze wijze goed met de maatschappij mee te doen en hierdoor sociale contacten heb. Zoals afgelopen zaterdag ben ik jurylid geweest bij het verspringen van D en C jeugdleden. Erg leuk om te doen, en het verliep ook heel goed. Ik was de aangewezen “opperhoofd” van deze en hield ook de lijsten bij. Het was ook heel goed weer. En ik geloof dat de gehele wedstrijd ook heel goed verliep. Je doet ook wat voor een ander en je bent dan op een prettige wijze zinvol bezig. En na afloop maak je met elkaar een babbeltje. Op zich gaat het hierdoor met mij goed. Ik krijg hierdoor ook mentale waardering en voel me goed, doordat ik hierdoor ook wat meetel. En toch dat ik niet echt overprikkeld raak, want ik kan dit soort dingen geen hele lange dag doen, maar enkele uren. Ik moet er niet aan denken om alleen maar in huis te moeten zitten, en niets mogen doen. Zelfs geen hobby's meer mogen uitoefenen, welke lekker je hoofd kan leegmaken. Ontvangen van bezoek zal ik never en nooit krijgen om een kopje koffie of thee samen te drinken. Familie die niet naar je omkijkt en ook niet wilt dat je hen opzoekt. Zelfs met kerst, ziekte of verjaardag niet. Overal afgewezen worden, wegens zogenoemde ongeschiktheid, te goed voor ben, niet in aanmerking komen enz...... Dus je valt dan overal buiten. Als al dit alles wegvalt, dan valt wat ik zo heb opgebouwd ook compleet in duigen. Hopen dat ik dit soort dingen nog lang mag blijven doen, met ook de nodige rust in acht nemen. En dat er geen bureaucratische wetjes en verordeningen in dit soort zaken komen.

Ondanks dat je weet dat het veel erger kan, kruipt toch geregeld angsten naar je binnenste.
11 mei , Janne1958
Het gaat de laatste tijd toch al wat rommelig bij ons thuis aan toe. Vooral dat onze tv- en vaste telefoonverbinding problemen geeft. We zijn al bezig met een nieuwe provider, wie op 7 juni de aansluiting hoopt te regelen. En ook binnen mijn werk is het ook soms wisselvallig met mijn werktijden. Dat neemt toch extra energie in beslag. Een paar weken geleden kreeg ik een message van een nicht van mij of mijn schoonzus mijn telefoonnummer kon ontvangen. Op zich heb ik daar geen moeite mee. Het is naar mijn mening meer van hun kant dat ze geen contact met ons wilt opzoeken. Ik vermoed dat mijn man en ik voor hun eigenlijk “te min zijn”. Eigenlijk is deze message voor mij al een voorbode dat er iets aan de hand is. Ik kreeg daar toen al een apart gevoel van binnen. En ja hoor, gisteren belde mijn broer mij op dat mijn moeder gevallen is en een gebroken heup is. Ze is in het ziekenhuis geweest en daar hebben ze haar geopereerd. Ze heeft een pin in haar heup gekregen. Nu is ze voor revalidatie bij een verpleeghuis, waar ze ook verblijft. Het schijnt nog de vraag te zijn of ze wel weer zelfstandig kan wonen in haar “eigen te grote huurhuis met 3 slaapkamers”. Wat bleek dat mijn moeder al rond de paasdagen al in het ziekenhuis lag. Want ik opende net de linked in, waarop mijn broer met mij ge- appt heeft. Nou ja... kan je zien hoe de contacten liggen. Dus nu op 10 mei en op11 mei pas het berichtje gelezen dat ze op 20 april al in het ziekenhuis lag. Ik lees dus ook niet altijd linked in. Ik stuur haar wel een kaartje naar die verpleeginstelling t.n.v. Haar. En ik zie het verder wel. Want mijn moeder is toch iemand wie niet accepteert dat ik er mee ga bemoeien. Mijn broer regelt alles. Misschien maar goed ook. Want in deze situatie is het voor mij toch extra moeilijk om deze zorg tot me toe te nemen. Ondanks dat ik zeker wel empathisch en behulpzaam wilt zijn. Verder heb ik mijn broer ook een berichtje gestuurd via linked in om heel veel sterkte te wensen. Eigenlijk komt het brozer worden van oudere familieleden zeer frequent voor, en dat dit bij het leven hoort. Meestal zijn de kinderen die dan voor de zorg regelt. Maar in mijn geval sta ik er min of meer erbuiten, ondanks dat ik bericht heb gekregen. Natuurlijk kan ik mij situatie voorstellen dat er al langere tijd, zelfs jaren...... oudere familieleden aan het klungelen zijn en zelfs tot ernstige mate toe en je pas verneemt als je een overlijdensbericht krijgt. Dat scenario heb ik zeker ook voor ogen.... Dus toch ook wel goed dat ik een berichtje heb gekregen. Ondanks dat ik diep in mijn hart persoonlijker bericht heb willen krijgen.

Helaas heb ik geen contact met mijn familie. Hooguit via facebook met enkele nichtjes en incidenteel via linked in met mijn broer. Maar op een gegeven moment kreeg ik een message of ze mijn telefoonnummer mochten hebben.
8 mei , Janne1958
Toen ik rond de 25 a 30jaar en zelfs iets ouder was, ging ik naast een volledige werkweek van 36 tot 40 uur meer dan 15 uur sporten. Hierdoor behaalde ik, ondanks dat ik totaal geen talent had, ook het uitlopen van diverse hardloopmarathons en kwart triatlons. Nu jog en zwem ik nog weleens, maar wandelt veel meer. En ben ik minder intensief bezig. Het was op laatst dat ik toch wel tegen een burn out liep, wat ik toen niet zo in de gaten had. Wie nu mijn coach is, kende ik toen nog nauwelijks. Zij zag het aankomen en waarschuwde mij hiervoor. Terwijl ik ouders had, wie het idee hebben, vooral mijn moeder, dat ik wel meer kon presteren in mijn werk, sport en de huishouding. Af en toe won ik een wedstrijdje, vooral op de wat langere afstanden met hardlopen. Nu moet ik er niet aan denken om zo bezig te zijn als toen ik tussen de 25 en 40 jaar was. Dat zal ik nu ook echt niet meer kunnen. Misschien ook meer het besef dat ik niet oneindig “tot het gaatje”door kan gaan. Ik had me voor de Plus 4 daagse me eerst ingeschreven voor de 40 kilometer. Ik kan op zich wel 40 kilometer wandelen, want ik heb de laatste weken enkele tochten van meer dan 40 kilometer gewandeld. En ook nog wel pittige routes. Toch merk ik dat het iets minder snel gaat. Net rond de 6 kilometer per uur exclusief rustmomenten. Maar ook meer last van lichte spierpijn na zo'n dag. Ik heb me maar laten corrigeren om de 25 kilometer per dag die 4 daagse daar te wandelen. Misschien doe ik daar ook wel verstandig aan. Ik werk soms ook meer dan 30 uur, wegens besprekingen en invallen van collegae. Terwijl ik een contract heb van 28,8 uur. Het is nu nog lastig om de extra uren te compenseren in de vrije tijd. Dat zal in augustus makkelijker kunnen, omdat wegens vakantietijd het rustiger zal zijn. Ook mijn volkstuin is een hobby, welke ik ook goed wilt bijhouden. Nu heb ik geleerd, dat ik aan anderen geen verantwoording hoeft af te leggen omtrent mijn sport- c.q. Wandelprestaties. Ik moet nog een beetje leren, dat mijn vrije tijd ook mijn hobby's met plezier moet invullen en geen druk op mij moet laten uitoefenen. Hobby's moet ontspannen zijn. Misschien ook wel door mijn coach dat ik meer besef heb gekregen van mijn mentale en fysieke mogelijkheden. Ik krijg zelfs, nog van mensen te horen dat ze het knap vinden wat ik nog allemaal doe. Terwijl het eerst “heel normaal” dat ik oneindig doorging.

Iedereen kent dat wel, als je ouder wordt dan is de realiteit dat je ook minder kan. Maar bij “uur u” ook niet eerst bewust realiseer.
28 apr , Janne1958
Tegenwoordig kan je haast niet meer zonder telefoon, internet en tv. Maar je zult maar te maken hebben zonder....... best wel lastig

Zo'n week of 5 terug is provider Fiber overgegaan naar Online, een nieuwe provider. Dit zonder dat we er zelf om gevraagd hebben. Ze beloofden ook extra's welke tot op heden niet in het pakket zit. We kregen een nieuw kastje toegestuurd, welke we zelf moesten installeren. Alles netjes gedaan, maar wat dacht je: het deed het niet. De provider opgebeld, hoe het zit met de aansluiting....
27 apr , Henny van Dalen
Zorghotel Pitstop is gevestigd in een oud herenhuis in Haarlem. Je kunt er overnachten tegen een schappelijke prijs. In mijn eentje vermaak ik me prima in deze stad, of maak ik een uitstapje naar een van de omliggende plaatsen.

Haarlem is een gezellige stad, waar veel te zien is. In deze stad zijn meerdere musea en veel hofjes. Pitstop is op loopafstand van het centrum en het Spaarne. Het is ongeveer een half uur lopen vanaf het station en tien minuten met de trein naar Zandvoort. De bushalte is vlakbij het hotel. De logees van Pitstop verschillen van elkaar, maar hebben gemeen dat ze allemaal in de...
23 apr , Ineke Kuiper
Na jaren van rapid cycling nu een jaar stabiel!

Vanaf de jaren 2010 ongeveer was ik een rapid cycler. Heb vele depressies gehad waar geen eind aan leek te komen. In 2015 kreeg ik een nieuwe Psychiater in het UMCG die mij veel geleerd heeft, o.a. over contra gedrag. Deze psychiater heeft ook uitgebreid gekeken naar mijn medicatie en vorig jaar april kreeg ik Abilify erbij. Dit had ik nooit eerder gehad en na een paar weken...