06 mei 2019

Het SCIP Tekencafé is een gezellige maandelijkse meeting van mensen die samen komen om te tekenen (elke 2e woensdag van de maand) Tijdens het tekenen is er ruimte om van gedachten wisselen over kunst en het leven van alledag. 

Ik heb nog even getwijfeld of ik zou gaan. Mijn energie was wat ingezakt na het eten. Naar het Tekencafe of een avond relaxed op de bank? Rustig aan of er op uit? Na dit zwakke moment besluit ik ik toch gegaan. In de tuinkamer van het sfeervolle pand aan de Keizersgracht staat alles al klaar: tekenmateriaal en schetspapier. En ook  - het is immers een cafe - koffie, thee en blikjes frisdrank en bier.

Handgemeen

Om tien over zeven was er nog niemand. De twijfel sloeg weer toe. Zou er wel iemand komen? Zou ik weer naar huis gaan? Maar dan begint het bezoek binnen te druppelen. We zijn uiteindelijk met zijn zessen. Het bijzondere is dat een ieder, van puur beginner tot gevorderd, al gauw aan de slag gaat. Ieder op zijn eigen manier. Welke muziek zullen we opzetten? Laten we me maar reggae draaien. Dat is altijd relaxed. 'Me and you in Kingston town'  klinkt het al gauw.

Johan, een vaste stamgast van het cafe komt later binnen, geheel overstuur. Onderweg heeft hij een '€aanvaring'€ gehad met een scooterrijder, waarna een handgemeen heeft plaats gevonden. De concentratie in de groep verdampt terstond. Iedereen is begaan met de situatie. En wie heeft er niet een mening over scooters op de fietspaden?

Creatieve roes

Na een tijdje gaat men weer verder met het tekenwerk, gebogen over een schetsboek. Je ziet her en der een frons op het voorhoofd verschijnen. We raken in een creatieve roes. Geinspireerd door Johans verhaal gaat Sebastiaan een illustratieve tekening maken van een aanrijding met een taxi die hij eens had meegemaakt. Zijn schetsblad is doorspekt met humoristische teksten.

Halverwege de avond komt een andere artistieke kroegloper de tuinkamer binnen. Met een ferme klik trekt hij een bierblikje open en gaat achter een groot flip-over tekenbord zitten. Na een paar lijnen verdwijnt hij naar de tuin om te roken. Als hij terugkomt is hij genoeg opgeladen om geconcentreerd aan zijn pentekening te werken. Een prent van een protesterende menigte op basis van een nieuwsbericht.

Meestertekeningen

Voor degenen die geen onderwerp weten, is er een thema: Dieren. Louise is bezig met een tekening van een Kookaburry. Ze heeft zowel een foto van deze Australische vogel meegenomen als een pluche knuffelversie. '€Hoe krijg ik die snavel goed?. Het lijkt nu meer op een duif.'€

Ik heb zelf een boek bij me van meestertekeningen van het Albertina Museum en kopieer een tekening van Durer. De Jonge Haas uit 1502 . Een aquarel gecombineerd met pen maar ik doe het met kleurpotlood. Je krijgt bewondering; wat een razendknappe tekening is dat. Hoe die vacht is getekend.  Je kunt het voelen en wilt het dier aaien. Om het goed na te tekenen is een hele klus; de verhoudingen, compositie en de kleuren. Waar ben ik aan begonnen?

Markante figuren

Aan de eind van de avond gaan we de resultaten bekijken, Aan alle werken wordt veel aandacht gegeven. Tom heeft een abstracte tekening gemaakt met  heldere kleurvlakjes en zwarte omlijningen. Het zou zo een ontwerp voor een gebrandschilderd raam kunnen zijn. Hij heeft de techniek met oliepastel op creatieve therapie geleerd. Het oliepastel wordt zacht onder zijn vingers waarna hij het uitwrijft. Johan heeft als enige geen vieze handen omdat hij digitaal op zijn I-pad gewerkt heeft. Mijn tekening vinden ze ook mooi, maar merken wel op. '€De haas kijkt lief uit zijn ogen, het lijkt op een poes!'€

Als ik terugfiets door de drukke Damstraat en uitkom bij het Rembrandthuis heb ik in de schemergestalten van voorbijgangers gezien; veelal markante figuren met tekenachtige koppen. Die zouden zo in het boek met meestertekeningen kunnen staan. Het lijkt wel alsof ik anders ben gaan kijken en scherper observeer. En verder voel ik me energieker dan toen ik vertrok. Thuis ga ik voldaan op de bank zitten en mijn tekening nog eens bekijken.

Scip Tekencafe

ervaringswijzer.nl