11 april 2017

De clientenraad is er om clienten te beschermen tegen misstanden in de zorg. Een korte impressie van mijn werk als ervaringsdeskundige in de clientenraad bij Arkin.

Mensen maken fouten, ook in de psychiatrische zorg. Gelukkig is er een wet om deze fouten te herstellen en advies te geven aan zorgverleners om tot zo goed mogelijke zorg te komen. Als het dan toch fout is gegaan, kun je als cliënt bij een cliëntenraad terecht. Zo is dat ook bij mij gegaan en dat was soms best wel heftig.


Geen contact

Ik heb vele (clientenraads)modellen meegemaakt in de tien jaar dat ik deelnam. Het basismodel van vroeger was een centrale raad met vestigingsraden in verschillende stadsdelen. De communicatie tussen deze raden was niet zo goed. Men had niet echt contact met de achterban - de cliënten zelf. Ik was een van de eersten die daadwerkelijk bij plaatsen ging zitten waar mijn medecliënten waren. Ik begon op te schrijven waar ze tegen aan liepen en wat ze dachten dat beter kon. Een van de ondersteuners zag hoe ik bezig was en een nieuw model was geboren.


Dit model werkte met twee raden: een praktijkkant die daadwerkelijk naar de cliënten toe ging en een advieskant die adviesstukken ging lezen en aanbevelingen opstelde voor de Raad van Bestuur. Ik ben bij beide raden werkzaam geweest, maar mijn hart ging uit naar de praktijkkant. Ik wilde daadwerkelijk met mijn medecliënten praten en hen eventueel wat opvrolijken.


Relativeren

Uiteindelijk was ook in dit model tussen de twee raden veel miscommunicatie. Zo werd er weer een nieuw model geboren, drie jaar later weer één, en dat ging maar door. Na tien jaar vond ik het wel genoeg om elke keer zware vergaderingen te doen. De vergaderingen waren toch wel van een behoorlijk niveau.


Wat ik nu wel een beetje mis sinds ik gestopt ben, zijn de contacten met cliënten in de klinieken. Er zit veel kracht in mensen, ook in de psychiatrische cliënt. Mijn kracht was om de cliënt te helpen om zijn problemen wat te relativeren. Bij mij waren de eerste tien jaar heftig. Daarna kwam er geleidelijk meer balans.


Bij velen komt er vaak de vraag: is deze handicap rechtvaardig en waarom ik? Tja, moeilijk... wat ik wel weet is dat je gewoon een beetje pech hebt in het leven. En het beste is dat je gewoon deze waarom-vraag beter niet meer aan jezelf gaat stellen. Het is een cirkelredenering en uiteindelijk doe je jezelf alleen maar geestelijk pijn. Het is gewoon zo.

Cliëntenraad Arkin

www.clientenraadarkin.nl