15 februari 2016

artBRUUT is een ontmoetingsplaats voor gevestigde kunstenaars en onontdekt talent. Een dagbesteding die vastigheid biedt voor mensen die dat weinig hebben in hun huidige leven.

Bij binnenkomst zie ik veel materialen, veel licht, veel ruimte en projecten die in verschillende stadia staan opgesteld. Er lopen kunstenaars in en uit, sommigen stellen zich voor en vertellen iets over hun manier van werken. Zo loopt Jacques langs: "Ik blijf ik graag bij de bron van het leven. De natuur is een belangrijk thema, en ik hou van pastelkleuren en liefde. Ongeacht het materiaal".

Alex is een kunstenaar die alleen met de balpen werkt. Het is een vrij unieke techniek; de meeste gevestigde kunstenaars kennen de techniek niet en zijn vaak behoorlijk onder de indruk. Ik ook, toen hij het me liet zien. "Ik kwam hier een paar jaar geleden terecht, en ontdekte dat ik kon tekenen. Daarvoor deed ik het nooit. Het werkt bevrijdend, en therapeutisch."


Kunstenaars strikken

Het doel van artBRUUT is kunst van onbekende, vaak dak- of thuisloze kunstenaars in de gevestigde kunstwereld te introduceren. De stichtng wil een podium creëren voor kunst die anders weinig aandacht krijgt. Daarom regelen ze exposities en veilingen op serieuze locaties. Een van de drijvende krachten is Laura. Samen met Niki ontstond het idee voor artBRUUT. Ze vertellen graag over hun project, en ze bruisen van enthousiasme, energie en ambitie. artBRUUT is zo'n twee jaar geleden opgericht, en vanaf het begin is er groot gedacht. Met succes, blijkt nu.

De grote ambitie zie je terug in het lef om grote musea te benaderen om werk bij hen te laten exposeren. Om dat voor elkaar te kunnen krijgen moet je als initiatiefnemers wel wat in huis hebben. Gelukkig hoeven ze niet alles met z'n tweeën te doen; ze hebben een groot team van vrijwilligers om zich heen. Er moet dan ook heel veel geregeld worden: subsidies regelen, materialen inkopen, communicatie met andere vrijwilligers, contacten met expositieruimtes aangaan en onderhouden. Alles op non-profit basis; musea en expositieruimte 'doneren' hun ruimte en werkuren aan de stichting. De professionele kunstenaars die ze weten te strikken werken ook vrijwillig.

Laura en Niki doen dit werk naast hun bezigheden in hun eigen leven. Ze werken gemiddeld ruim twee dagen per week voor artBRUUT. Ze willen doorgaan op deze weg; meer exposure, meer grote instellingen bereiken voor exposities, meer grote kunstenaars aan zich verbinden. Maar vooral aan zoveel mogelijk mensen laten zien hoeveel bijzonder talent er rondloopt op plekken waar je het niet verwacht, niet op de laatste plaats aan de mensen in de kunstwereld zelf.


Vrij en puur

Een belangrijk onderdeel van artBRUUT is het verzorgen van workshops. Iedere workshop begint met een taart gedoneerd door ‘De taart van mijn Tante’. Gevestigde kunstenaars vertellen iets over hun manier van werken en hun inspiratie. Er is geen meester-leerling constructie. Inspiratie gaat over en weer. Iedereen maakt wat hij of zij zelf wil. Vaak zijn gevestigde kunstenaars danig onder de indruk van de werken van de deelnemers. Soms verzuchten ze: "Ik ben jaloers. Zij werken zo vrij, zo puur. Ik zit al vrij vast in hoe het zou moeten".

Meestal is er een bepaald thema rond een workshop. Op hun facebookpagina kun je heel veel zien van wat er de afgelopen jaren is gedaan. Er wordt geen techniek geschuwd of materiaal afgeschreven. Er wordt gewerkt met gangbare technieken en materialen, zoals ekoline en verf, maar ook met afval van de straat, muziek, noem maar op. Een mooi voorbeeld is de workshop van tapekunstenaar Jochem Rotteveel, de man die hele muren bekleedt met tape. Een deelnemer heeft een zelfportret gemaakt van alleen tape. Alle kunstenaars bedenken zelf een titel voor hun werk, en vaak beschrijven ze iets over het proces of de inspiratie die het werk tot stand heeft gebracht.

 

Kunst omdat het moet

Principieel is artBRUUT wars van stigma's. Ze lopen bewust niet te koop met de achtergrond van de kunstenaars. Het staat niet op de posters of de bijschriften. Het is geen geheim dat veel kunstenaars moeilijke tijden kennen of hebben gekend, maar dat is natuurlijk ook een beetje inherent aan het kunstenaarschap: er zijn mensen die geloven dat je geen dingen kunt maken die anderen raken als je nooit in de put hebt gezeten. Intussen blijft het een komen en gaan van kunstenaars in het atelier. Een van hen weet me te vertellen: "Het is niet een kwestie van willen. Ik moet kunst maken".

Stichting39

www.stichting39.nl