12 december 2015

Op de 2e etage van de centrale bibliotheek wordt iedere laatste zaterdag een open podium voor dichters georganiseerd. Je weet nooit wat je voorgedragen krijgt en hoe goed de dichter is.

Iedereen kan meedoen, van full-time dichters tot hobbyisten die af en toe wat schrijven. Je moet ook niet verwachten dat je wordt weggeblazen door poëtische krachten die vanaf het podium de zaal in worden gestuwd. Ik luister naar nuchtere woordspelers, filosoferende zoekers, dichters die nog bezig zijn zich de Nederlandse taal eigen te maken, maar ook naar prijswinnaars.


Gebreide kat

De stoelen zijn allemaal bezet en ik denk dat ik de jongste onder het publiek ben en zo jong ben ik nu ook weer niet. Veel grijze wilde haardossen met brillen. Wat dat betreft voel ik me er eigenlijk wel thuis. Maar de geitenwollen sokken slaan je om de oren. Links naast het podium ligt een gebreide kat van een meter of vier. Dat was kunst.


De presentatie is in handen van een charmante, enigszins loensende grijze haardos die het goed doet. Goede stem, goed tempo, goede inhoud. Het leuke is dat hij naast de dichters blijft zitten en ze ook interviewt. Nu heb ik zelf een aversie tegen het uitleggen van gedichten, of verklaren hoe een gedicht tot stand is gekomen, maar ik geef toe dat het een leuke schwung geeft aan het geheel.


Prijsdier

De eerste dichter wordt geïntroduceerd als een 'prijsdier', ze had dit jaar twee prijzen gewonnen voor gedichten die ze schreef. Helblauw vest, Amsterdams accent, en doet erg haar best bescheiden te blijven. Ze heeft verschillende mapjes bij zich. Het gedicht dat ze voordraagt komt uit het mapje 'relaties'. Het gaat over jaloezie. Het was een vrij sterk gedicht, beeldend, emotioneel, boos, fel. Een mooie zin vind ik: "Mijn gal zoekt een uitweg, golvend over jou, totdat je groen ziet, net als ik".


De tweede dichter was vergeten dat ze meedeed en komt vrij verrast het podium op. Nederlands is niet haar moedertaal. Bij het opdragen van haar eerste gedicht struikelt ze twee keer over het woord wekker, en ze begint dus ook twee keer opnieuw. De drie gedichten die ze opdraagt lijken allemaal sterk op elkaar en zijn eigenlijk te simpel om ervan te genieten. Toch vergeef je haar alles, want ze is een leuke verschijning en ze kan goed opdragen: veel lachen, veel zelfspot.


Chocoladeletters


De volgende dichter leegt twee tassen met cadeautjes op de tafel Hij legt  uit dat ieder cadeau een gedicht is en dat het publiek een cadeautje mag uitpakken. In elk cadeautje zit een gedicht en een paar chocoladeletters. Zo ludiek als de presentatievorm is, zo somber en saai zijn de gedichten.


De laatste dichter heeft een soort zoektocht in zijn eigen geest gemaakt. Het zijn gedichten om over na te denken. Ze zijn niet slecht, maar zo filosofisch, zo weinig concreet, dat je snel afdwaalt. Eigenlijk niet geschikt om een keertje voor te dragen, hoewel er misschien voldoende kwaliteit in zit om ze drie keer na te lezen om er nog eens goed over na te denken.


Inmiddels is bekend wie de gebreide kat heeft gemaakt, namelijk de breiclub van Amsterdam. Geheel van schapenwol, bedoeld om even tegenaan te knuffelen, als je behoefte hebt aan wat liefde. Dit alles om het geitenwollensokkengevoel nog even nieuw leven in te blazen, mocht je het onderweg zijn kwijtgeraakt. De presentator sluit de avond met de conclusie dat poëzie bedrijven toch vaak een kwestie van onderzoek is. En daar ben ik het volledig mee eens.

Openbare Bibliotheek

www.oba.nl